تبليغاتX
یادداشتهایی از آلبانی

یادداشتهایی از آلبانی

اینجا سرزمینی است که برای بسیاری از ما ناشناخته و همراه با تصویری مات و مبهم است

دیروز ۱ می بود . به تقویم ما ۱۲ اردیبهشت روز جهانی کارگر و البته تعطیل. در تیرانا هوا خیلی گرم و بهاری مایل به تابستونی بود و آماده برای بیرون زدن ملت . خیلی ها توی خیابان آمده بودند ( البته نه کارگران!). در واقع اینجا روز کارگر از زمان حکومت کمونیستی هیچگاه یک روز سمبلیک و متعاقب آن اعتراضی از سوی کارگران نبود ( مانند آنچه که در این روز در بعضی جاها می بینیم ) چون در هر حال انور خوجه خودش سردمدار کمونیسم و به تعبیر خودش از نوع واقعی استالینی آن بوده و حامی طبقه کارگر زحمتکش و پرولتاریا !!! بخاطر همین از همان آغاز روز کارگر بعنوان یک روز جشن پایه گزاری شده بود . امروز بعد از سقوط انورخوجه خیلی از مظاهر او برچیده شد یا به فراموشی رفت ولی این یکی چون با ذات امروز جامعه آلبانی هم خوانی دارد ( بخش جشن و کیف ) زنده مانده و ادامه دار. در آلبانی جمعیت دنبال بهانه ای هستند که یک روز تعطیل را با یک جشنی قاطی کنند و بزنند بیرون و هوا هم که خوب باشد چه بهتر. در کنار دانشگاه تیرانا یکی از شرکتهای تبلیغاتی برنامه هایی را برای سرگرم کردن ملت و جمع کردنشون راه انداخته بود.

شب در تلویزیون دیدم یک جمعیتی البته نسبتا اندک در مرکز شهر از کارگران گرد آمده بودند . مصاحبه گر تلویزیون با بعضی هاشون صحبت کرد و آنها هم گفتند ( یک چیزهایی). در همین حد.

+ نوشته شده در  جمعه 13 اردیبهشت1387ساعت 12:17  توسط ّFLP  | 

شنبه 30 فروردین کمیته مسلمانان آلبانی با همراهی و همکاری یک بنیاد فرهنگی ترک در آلبانی مراسم میلاد پیامبر(ص) را در سالن نمایش کاخ کنگره تیرانا یکی از بناهای کمونیستی برجای مانده از انورخوجه که البته امروز داخل آن کمی به سبک امروز بازسازی شده برگزار کردند. به هر حال آلبانی کشوری است که در ترکیب دینی بر اساس اطلاعات پیشین و نیز آنچه مراکز معتبر منتشر می کنند همواره 70 درصدجمعیت را از پیروان دین اسلام ذکر می کنند و به همین دلیل از آن بعنوان تنها کشور اروپایی با بیشترین فراوانی مسلمانان یاد می کنند.

و اما این مراسم که اولین نمونه آن در سال 1993 در شهر اشکودرا در شمال آلبانی و با همکاری یکی از کشورهای عربی انجام شد و در واقع بنیان آن از آنزمان در دوران پس از فروپاشی نظام کمونیستی انورخوجه گذاشته شد، اکنون چند سالی است که بطور منظم در ایام میلاد پیامبر در کاخ کنگره تیرانا و البته با همکاری ترکها (جایگزین عربها که بعد از 11 سپتامبر بساطشان خصوصا در حوزه فعالیتهای فرهنگی بطور جدی از اینجا برچیده شد) انجام می شود.

معمولا طی این سالها در این مراسم سران دولتی از جمله نخست وزیر، رئیس مجلس و نیز رهبران دینی مسلمان و غیرمسلمان و نیز برخی سفرا حضور داشته اند.

جمعیت در سالن در حد اشباع بود و خیلی  از اهالی تیرانا قبل ازساعت 11 صبح که شروع رسمی برنامه بود برای یافتن جا به محل برگزاری مراسم آمده بودند. آنهایی هم که جایی در داخل نیافته بودند در طبقه فوقانی ساختمان از بیرون ورودی بزرگ به سالن به تماشای مراسم ایستاده بودند.

تعدادی اتوبوس نیز بود که ظاهرا بعضی ها را از شهرهای دیگر آورده بود و البته تعداد حاضرین ترک که ظاهرا به همین خاطر و با هدایت موسسه فرهنگی ترکها از ترکیه آمده بودند نیز زیاد بود. من خودم در دو ردیف جلویی و پشت سرم شاهد دیدارشان بودم که البته یک پرچم کوچک ترکیه ( به سبک گل سینه ) را نیز بر روی یقه کت خود داشتند.

 

 

 

در داخل سالن بر روی سن نمایش گروه  پسران و دختران مدارس ترکها که در شهرهای مختلف آلبانی فعال است حاضر بودند . اینان در تمام طول مراسم روی صحنه هستند و یک رهبر گروه نیز آنها را در اجرای موسیقی های مختلف که در وصف پیامبر اکرم می باشد در طول برنامه هدایت می کند.

 

 

 

آغاز رسمی مراسم با تبریک و دکلمه ای آغاز می شود . پس از آن یک قاری ترک اینجا هست که در مراسم مشارکتی ترکها همیشه او قرآن می خواند. در این مراسم هم آیاتی از قرآن را از حفظ تلاوت کرد. پس از او رهبر کمیته مسلمانان سخنرانی خوش آمد گویی داشت و بعد بالاترین شخص دولتی که امسال نیز مانند سال گذشته نخست وزیر یعنی سالی بریشا بود صحبت کرد.

 

 سالی بریشا اینبار بحث استقلال کوزو ، پیوستن آلبانی به ناتو و تولرانس دینی را در میان صحبتهایش گفت . تولرانس دینی یک ارزش مورد تشویق و البته حاضر در جامعه آلبانی است و سالی بریشا نیز بدان بسیار افتخار نمود و آلبانی را کشوری نمونه در این مورد نامید که همه ادیان با هم در صلح و صفا زندگی می کنند. در بین صحبتهای او هراز چندگاهی جمعیت کف می زدند خصوصا آنجایی که صحبت از کوزوو شد یک عده بلند شدند و کلی ابراز احساسات کردند. بعد از او برنامه های معمول این مراسم شروع شد . یک صحبت یا دکلمه از سوی مجری یا برخی گویندگان خوش صدای آلبانیایی و یک برنامه موسیقی در وصف پیامبر. تا آخر برنامه همین روال صورت گرفت . فکر کنم تا پایان مراسم که حدود 1 ساعت طول کشید 7 اجرای موسیقی در وصف پیامبر و 1 اجرای الهی خوانی (مولودی) اجرا شد. در حین اجرا بر روی پرده پشت گروه موسیقی تصاویری از مکه و مدینه ، تبریک میلاد پیامبر ، نام پیامبر ( محمد با خط نستعلیق) و مساجدی از استانبول بصورت دوره ای نمایش داده می شد.  آنروز در این مراسم رئیس جمهور پیشین آلبانی آلفرد مویسو نیز بود!    او همان کسی است که دو سال پیش در سخنرانی خود در دانشگاه آکسفورد گفته بود شدت و نقش اسلام در آلبانی مانند پوست روی دست شما است اگر کمی آن را خراش دهید زیر آن بنیه جامعه همگی مسیحی هستند ( یعنی واقعیت جامعه آلبانی مسیحی بوده اند) و در واقع خواسته بود بگوید اسلام یک ظاهر تشریفاتی و وارداتی ( از عثمانی ها) در آلبانی است. البته بعد از این صحبتها اعتراضاتی هم به او شد. 

تعدادی کتاب و بروشور هم در ساکهای دستی تهیه شده بود که به میهمانان ویژه در مراسم داده می شد. پس از پایان مراسم در بیرون ساختمان کاخ کنگره آشنایی آلبانیایی با ظرافت به من گفت قبلا اینکار را ما با عربها انجام می دادیم  اما حالا خودمان انجام می دهیم و همه هنرمندان واجرا کنندگان آلبانیایی هستند البته ترکها اینک به ما کمک می کنند! و ادامه داد امروز این مراسم بدین شکل بهترین راه معرفی اسلام در اروپا است.

 

 

 در هر حال اجرای سالانه این برنامه بدین شکل ( که فاقد پیچیدگی خاصی بود و البته از سوی دیگر بسیاری از بخشهای آن به لحاظ محتوایی و خصوصا اجرایی می تواند مورد تائید ناظر ایرانی نباشد) دیگر ظاهرا نهادینه گردیده . شب برخی شبکه های تلویزیونی از جمله شبکه ملی تلویزیون آلبانی این مراسم را به شکل نسبتا کامل در چند نوبت دیدم که نمایش دادند.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 5 اردیبهشت1387ساعت 19:10  توسط ّFLP  |