این عنوان تبلیغی فیلمی است که این روزها در شهر تیرانا بر روی بدنه اتوبوسها ، ماشینهای تبلیغاتی، بیلبوردهای شهر و بروشورهای رنگی در پشت در منازل به چشم می خورد.
موسسه " حیات نو" در برنامه ای با عنوان " زندگی برای تیرانا" با همکاری موسسه مسیحی " برادران انجیلی آلبانی" فیلمی در خصوص زندگانی عیسی مسیح با عنوان " تاریخ زندگی مسیح از دریچه نگاه کودکان" را در تیرانا و سپس در سایر شهرهای آلبانی پخش می نماید. این فیلم یکساعته ظاهرا از مجموعه فیلم هایی است که واتیکان در رابطه با پیامبران تهیه نموده که دوبله شده به زبان آلبانیایی و برای کودکان تهیه گردیده و بصورت رایگان از 22 تا 31 تیرماه در سینماهای تیرانا ( برخی در تمام سانسها و برخی در سانسهای عصر) و همچنین هر روز عصر ساعت 8.30 در هر نوبت در یکی از محله های شهر به همراه توزیع چند کتاب دیگر از مسیحیت از جمله انجیل آلبانیایی برای عموم پخش می شود.

بر روی پوستر تبلیغی این فیلم نوشته شده
برای شما والدینی که تاکنون فرصت تماشای این فیلم را نداشتید اکنون این فرصت فراهم شده که این فیلم را به همراه فرزندانتان تماشا کنید. ببینید که چه چیزی از دست داده اید.
بچه ها والدین خود را برای تماشای این فیلم با خودتان بیاورید
والدین کودکان خود را برای تماشای این فیلم با خودتان بیاورید
در داخل بروشور تبلیغی این فیلم که در کنار در منازل گذاشته می شود دعایی برای خواندن کودکان آمده و گفته شده اگر در این لحظه شما می خواهید به عیسی مسیح ایمان بیاورید و او گناهان شما را بیامرزد این دعا را بخوانید .

در خاتمه نیز آمده برای دریافت مطالب رایگانی که در بزرگ شدن شما بعنوان یک مسیحی به شما کمک می کند با ما تماس بگیرد ( منظور همان موسسه حیات نو می باشد).
این فیلم در سال 2005 نیز توسط همین موسسه در برخی شهرهای آلبانی به نمایش در آمد.
نکته قابل توجه در اینجا آن است که کشور آلبانی درتمامی دایرة المعارفها و کتابهایی که این کشور را معرفی می کند بعنوان کشوری اروپایی با اکثریت مسلمان ( در حدود 70 درصد) معرفی می شود. البته درست است که در سالهای حکومت انورخوجه (حدود45 سال) این کشور به تنها کشور ضد خدا رسما در قانون اساسی خود معرفی گردید لیکن هم اکنون اکثریت مردم به لحاظ سنتی خود را وابسته به دین اسلام می دانند ( از همان 70 درصدی که از آن صحبت می شود) و لزوما هم مراسم و مناسک دینی را بدانگونه که از یک مسلمان انتظار می رود به جای نمی آورند ولی در هر حال یک پیشینه دین اسلام را در پشت سر خود دارند . آلبانی امروز در قانون اساسی جدید خود یک کشور لائیک معرفی شده و هیچگونه درس دینی در مدارس آموزش داده نمی شود . از نظر فعالیت گروههای دینی پس از سال 90 میلادی و فروپاشی نظام کمونیستی انور خوجه ادیان دوباره بیدار شدند . اردتوکسها در جنوب ، کاتولیک ها در شمال و مسلمانان در سراسر آلبانی خصوصا در مرکز و جنوب به جنب و جوش پرداختند . آلبانی جزو کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی شد و صدای اذان امروز در برخی محلات شهر شنیده می شود . از سال 90 میلادی تا واقعه 11 سپتامبر کشورهای اسلامی خصوصا عربی گفته می شود که بیش از 600 مسجد در سرتاسر آلبانی ساختند ، عده ای را برای تربیت به کشورهای خود بردند و بازگرداندند ، در آلبانی ازدواج کردند و در برخی پروژه های عمرانی نیز سرمایه گزاری کردند و از همین رهگذر بواسطه برخی از این کشورها وهابیت نیز در برخی مناطق رسوخ کرد که امروز هم آن را در خیابانها در میان برخی مسلمانان می بینیم ( ریشهای بلند ، شلوارهای کوتاه ، بعضی ها با لباسهای شبیه طلبه های پاکستانی و ..) . بعد از 11 سپتامبر دولت آلبانی به سرعت بساط اکثریت کشورهای عربی و گروههای آنها را برچید بطوریکه الان بسیاری از این کشورها در آلبانی فاقد سفارتخانه هستند . در برخی موارد اموال ایشان مصادره شد و در شروع این قضیه برخی از آنها حتی کشته شدند و برخی زن و خانواده را رها کردند و از آلبانی گریختند ( آلبانیایی های مضنون و اعراب). از سوی دیگر برخی جریانها در آلبانی بدین سوی رفت که برای پیوستن آلبانی به اتحادیه اروپا چهره اسلامی آلبانی باید کمرنگ شود و اسلام مانعی در این راه است حتی رئیس جمهور آلبانی آلفرد مویسیو در سال 2005 در سخنرانی در آکسفورد گفته بود که دین اسلام در آلبانی مانند لایه پوست روی بدن است که اگر آن را خراش دهیم در زیر آن گوشت و استخوان آلبانیایی ها مسیحی است ( که البته واکنشهایی از جانب گروههای مسلمان آلبانی داشت ) از طرف دیگر فعالیتهای گروههای مسیحی کماکان از طریق موسسات درمانی ، آموزشی و خیریه و عدم سختگیری دولتی بسیار منطم در جریان است ( هم ارتدوکسها و هم کاتولیکها). مسلمانان کماکان برای داشتن یا ساختن مسجدی در تیرانا که پایتخت است با مشکل اساسی روبرو هستند گذشته از آنکه شرایط اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی آلبانی امروز و سابقه 45 ساله دین زدایی در این کشور نمایی از مسلمانی ساخته که نباید تصویر یک مسلمان مثلا در ایران یا اندونزی یا مالزی و ترکیه را از ایشان داشته باشید . در بسیاری از موارد در ظاهر امر هیچ فرقی میان مسلمان و غیر مسلمان در زندگی روزمره دیده نمی شود.
در آلبانی مشکلی بنام تضاد میان ادیان دیده نمی شود و اصلی بنام هارمونی و تولرانس ( بردباری ) دینی را جامعه ، دولت و هم گروههای دینی از هر دینی بدان اهمیت می دهند. بسیار دیده می شود که مسلمان با مسیحی ازدواج می کند و بالعکس در مراسم هم شرکت می کنند در خانه هرکدام جشن و مراسم خاص دین خود را بجای می آورند و دیگر اعضای خانواده نیز در آن شرکت می کنند ( فقط وهابی ها را در این میان باید مستثنی کرد) . در تعطیلات رسمی کشور هم تعطیلات مربوط به مسلمانان هست نظیر عید فطر و عید قربان و هم مسیحیان.
کمیته ادیانی وجود دارد که دولتی است و هماهنگ کننده امور میان گروههای دینی با هم و با دولت است .
ولی در نهایت قضیه آنچه از ظاهر امر نشان داده می شود آن است که در برخورد دولتی نسبت به مسلمانان آن نگاه بازی که در برابر مسیحیت وجود دارد کمتر دیده می شود . نمایش این فیلم در آلبانی هم فارغ از آنکه چه میزان نسبت به آن اقبال در میان مردم بوده یا آنکه با دیدن این فیلم کسی مسیحی می شود یا برکودکان تاثیرش چگونه است نشانگر اولا همین آزادی عمل مسیحیان در تبلیغ خود و در دنبال آن برنامه ریزی و سرمایه کافی برای هزینه در اینگونه کارهای تبلیغی است . به هر حال نمایش فیلم رایگان در سینماها و محلات و چاپ آن میزان بروشور و تبلیغات شهری بدون پول کافی امکان پذیر نیست . دست آخر آنکه در مورد آلبانی این دیدگاه را نیز نباید ناگفته گذاشت که که برخی روشنفکران آلبانی در مقوله دین فراتر از ادیان موجود رفته اند و گفته اند که دین مردم آلبانی نه اسلام است نه مسیحی دین مردم آلبانی آلبانیایی است که البته شاید این امر بی تاثیر از همان نگاه تولرانس دینی نباشد.
