تبليغاتX
یادداشتهایی از آلبانی - به بهانه انتخاب اوباما ؛ فقط چند جمله برای تحلیل محتوا

یادداشتهایی از آلبانی

اینجا سرزمینی است که برای بسیاری از ما ناشناخته و همراه با تصاویری مات و مبهم است


پس از اعلام انتخاب بارک اوباما بعنوان چهل و چهارمین رئیس جمهور ایالات متحده در روز 5  نوامبر بامیر توپی (Bamir Topi) رئیس جمهور آلبانی در مراسمی که توسط سفارت آمریکا در تیرانا ترتیب داده شده بود سخنرانی داشت.
چند تا از جمله های این سخنرانی را می آورم برای تحلیل محتوای متن و نتیجه گیری از فضای سیاسی  و بدنبال آن قطعا سیاستگرازی های فرهنگی و اجتماعی در حال و آینده . همین چند جمله کافی است:
- ایالات متحده نقش رهبری خود در حل مناقشات جهانی و پیشبرد دموکراسی را وقتی رئیس جمهور منتخب باراک اوباما قدرت را در ژانویه در دست بگیرد همچنان حفظ خواهد کرد
- این انتخاب درسی بود از دموکراسی برای آلبانی
- ما همه یک شب بیداری (بخوانید شب زنده داری) داشتیم. این نه تنها برای خبرنگارانی بود که اخبار انتخابات را دنبال می کردند بلکه برای تمام آلبانیایی ها و به باور من برای تمام دنبا
- من اعتقاد دارم روابط میان آلبانی و ایالات متحده بسوی عالی شدن حرکت خواهد کرد خوب شدن نه بلکه عالی شدن
توپی همچنین نامه ای را به باراک اوباما نوشت و در آن به وی تبریک گفت. در نامه او آمده است :
من این افتخار را دارم که بنام ملت آلبانی و از سوی شخص خودم بهترین آرزوهایمان را به مناسبت انتخاب شما بعنوان رئیس جمهور ایالات متحده بفرستیم.

سفیر آمریکا در تیرانا هم ( که البته او نیز به نظر یک دو رگه آمریکایی - آسیای جنوب شرقی است!) در سخنان خود گفت انتخاب اوباما یک روز تاریخی و نمایشی از بی طرفی نژادی در آمریکا است و برای اولین بار یک آفریقایی - آمریکایی به این سمت انتخاب شده که رویای مارتین لوترکینگ را به واقعیت رسانید( البته در زمان گفتن این صحبتها بعضی زمانها هیجان زده هم نشان میداد که کاملا در صفحه تلویزیون مشهود بود). فکر کنم هرچیزی که به این مناسبت قابل فروختن بود را فروخت ( دموکراسی آمریکایی، بی طرفی نژادی ، انتخاب یک آفریقایی آمریکایی، ملاکهای انتخاب افراد شایسته و ...) یعنی مهمترین کلماتی که از تحلیل محتوای حرفهاش میشد در آورد در همینها خلاصه می شد.

آلبانی یکی از فقیرترین کشورهای اروپای شرقی و کشور سابقا استالینی و معتقد به جابگاه خود بعنوان یگانه کشور کمونیست واقعی درجهان،  امروز کامل ترین متحد آمریکا در بالکان می باشد که اخیرا نیز با حمایت این کشور به ناتو دعوت شد. خاطرم هست جرج بوش در تابستان سال گذشته سفری یک روزه (چند ساعته) را به آلبانی داشت که فردای  این دیدار برخی از روزنامه های آمریکا نوشته بودند آلبانی آمریکایی ترین کشور دنیا. بعدا از این دیدار برخی از وبلاگهای آمریکایی هایی را دیدم که با انتقاد از سیاستهای بوش و عدم محبوبیت جهانی او به تمسخر نوشته بودند بهتر است بوش ریاست جمهوری آمریکا را رها کند و حالا که یکجایی پیدا شده که او را قبول دارند برود آلبانی و آنجا رئیس جمهور شود!

+ نوشته شده در  پنجشنبه 16 آبان1387ساعت 16:25  توسط ّFLP  |